Alchemia

Alchemia, czyli inaczej dyscyplina łącząca elementy chemii i okultyzmu. Jej celem było odnalezienie kamienia filozoficznego, czyli eliksiru życia, tajemniczych substancji przemieniających ołów w złoto i zapewniającej nieśmiertelność.

W cywilizacji zachodniej alchemicy uważali, że świat tworzą 4 żywioły – ziemia, powietrze, ogień i woda. Istniały też 4 właściwości: suchość, wilgoć, gorąco i chłód. Wierzyli oni, że każdą substancję można przekształcić w inną, zmieniając w niej proporcje żywiołów. 

Mało nam znana historia Shi Huangdi, z dynastii Cin, ( pierwszy cesarz Chin), który był ogarnięty obsesją nieśmiertelności. Magowie zapewniali go, że zioła życia, rosnące na Wyspach Nieśmiertelnych, sprawią że będzie żył wiecznie. Shi Haungdi wysyłał więc kolejne ekspedycje na poszukiwanie tych bajkowych wysp, ale zmarł w 210 roku p.n.e. w wieku 48 lat. 

Starożytni Chińczycy mieli powody, by uważać nieśmiertelność za rzecz możliwą. W chińskich encyklopediach i Księgach znajdowały się opowieści o ludziach, którzy stali się nieśmiertelni, pędząc ku niebu na oczach całych wiosek. 

C, którzy dążyli do nieśmiertelności podążali drogą taoizmu. Aby osiągnąć długowieczność, należało opanować wiele różnych technik, związanych z oddychaniem, diet, gimnastyką medytacją i seksem.

Gdy człowiek tego dokonał ,miał się stać Xian, potrafiącym latać półbogiem, zmieniać pogodę, przybierać postacie różnych zwierząt, stawać się niewidzialnym itp.

Przed śmiercią miało chronić noszenie magicznych amuletów ze znakami, narysowanymi przez specjalistów. Taoiści praktykowali też ćwiczenia fizyczne, preferowali odmianę tai-chi.

Około III wieku n.e. magowie twierdzili , że potrafią osiągnąć długowieczność za pomocą ziół leczniczych. Później za pomocą połączenia ziół, minerałów i metali chcieli stworzyć formułę nieśmiertelności. W przeciwieństwie do alchemii zachodniej, która dążyła do przeobrażenia metali złoto, Chińczycy chcieli uzyskać sekret wiecznego życia 

W średniowieczu Matteuccia Francisici wykorzystywała do leczenia zioła, klątwy, rzucanie uroków. Zawodowo uprawiała magię. W średniowieczu medycyna i magia przenikały się nawzajem. Medycy mieszali zaklęcia z leczniczymi wywarami z roślin. Minerały pozostawały w zasięgu zainteresowań alchemii i nie miały znaczenia aż do połowy XVI wieku. 

Znanym Alchemikiem był Agrippa, któryby tez jasnowidzem ale używał też zaklęć i kierował się alchemią. Urodził się on w 1486 roku w Kolonii. Uczęszczał na uniwersytet a sławę zyskał jako żołnierz. Najsłynniejszym jego dziełem była księga „ O filozofii okultyzmu”, którą wydał w 1531 roku. Mimo że jako alchemik umiał zmieniać śmieci w złoto, niemal ciągle miał problemy z finansami. 

Innym znanym czarodziejem i alchemikiem był urodzony w 1493 roku był -para Celsus.

Był to lekarz, któremu przypisywano cudowne uzdrowienia. Niekonwencjonalne metody leczenia Paracelusa brały się z mistycyzmu. Wierzył, że owa magia to instynkt uzdrawiania, moc, która Bóg dał lekarzowi.

Fascynował go również nieosiągalny kamień filozoficzny, który miał podobno zmieniać pospolite metale w złoto, a także działać jak eliksir, który przedłuża życie w nieskończoność. Paracelus jako pierwszy zastosował homeopatię, wierząc, że to, co chorobę wywołało, może mieć znaczenie przy jej leczeniu.

Współczesna medycyna i psychiatria, wiele zawdzięcza Paracelusowi.